Κανείς δεν μπορεί να ζήσει την ζωή του χωρίς αποτυχία. Δεν ξέρω γιατί οι άνθρωποι έχουν το φόβο της αποτυχίας, δεδομένου ότι είναι μια τυπική εμπειρία ζωής που όλοι πρέπει να έχουν. Θα πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε ότι η αποτυχία είναι το… “σκαλοπάτι” για να μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Αυτό ισχύει για όλες τις πτυχές της κοινωνίας μας, τις κοινωνικές ομάδες εκείνες που ασχολούνται με τον αθλητισμό όπως το ποδόσφαιρο.

Η ομάδα της Ζακύνθου βρίσκεται σε μια καμπή γεγονότων που διαμορφώνουν την πορεία του Συλλόγου. Η ομάδα,  μετά από αρκετές αγωνιστικές που είχε κάνει μια καταπληκτική πορεία στο πρωτάθλημα, δείχνει να έχει χάσει την αυτοπεποίθησή της μετά τα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα. Αποτελέσματα που έχουν δημιουργήσει αγωνία και σκεπτικισμό σε όλο τον “οργανισμό” της ομάδας αλλά και στους φίλους αυτής.

Μετά από την αναπάντεχη – κατά κοινή ομολογία ήττα από το Λουτράκι, ο σύλλογος μπήκε σε μια εσωστρέφεια αλλά και σε μια σειρά αρνητικών σκέψεων για το τι θα συμβεί στο άμεσο μέλλον. Η πλειοψηφία του κόσμου μπορεί να πικράθηκε, να στεναχωρήθηκε αλλά ποτέ δεν έπαψε να στηρίζει την ίδια την ύπαρξη της ομάδας και στέκεται δίπλα σε αυτή την δύσκολη κατάσταση. Αυτός ο κόσμος που αγαπάει την ομάδα με ανιδιοτέλεια. Που δεν τον ενδιαφέρει ποιός είναι στο “τιμόνι της”, αλλά είναι πάντα εκεί. Εκεί στη Β΄ Εθνική. Εκεί και στο τοπικό της ΕΠΣ Ζακύνθου. Η φράση  ακροατή της εκπομπή “EL CLASICO” το απόγευμα της Δευτέρας αποτυπώνει στο 100% το μεγαλείο της αγάπης: “Aυτή η ομάδα, όσο μας πληγώνει, τόσο μας πωρώνει”

Υπάρχουν βέβαια και οι άλλοι. Μια μικρή ισχνή μειοψηφία που περιμένει πάντα με το “μαχαίρι στην γωνία” την στιγμή εκείνη που θα γινόταν η στραβή για να βγει, να αναθεματίσει και να προσβάλει διοίκηση, προπονητή και τους ίδιους τους παίκτες με υποτιμητικό τρόπο και περιγραφή. Αυτοί (οι άλλοι) πάντα θα υπάρχουν και η κουβέντα τελειώνει εδώ. Ας είναι καλά με ότι κάνουν.  

Η αποτυχία είναι σημαντική!  Μιλάμε για την επιτυχία όλη την ώρα. Η ικανότητα να αντιστεκόμαστε ή να χρησιμοποιούμε την αποτυχία είναι αυτό που συχνά μας οδηγεί στην επιτυχία. Η Ζάκυνθος πρέπει να χρησιμοποιήσει την αποτυχία ενός αγώνα και μιας κατάστασης με τέτοιο τρόπο που να μπορεί να την μετατρέψει σε επιτυχία. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Μέσα από μια εσωτερική διεργασία όλων των ανθρώπων που κινούν τα νήματα στην ομάδα.  

Η τοποθέτηση στο EL CLASICO το απόγευμα της Δευτέρας του Διονύσιου Κορωνιού και η παραδοχή ότι η διοίκηση έχει κάνει λάθη και θα προσπαθήσει να ανατρέψει την κατάσταση είναι η απαρχή μιας θετικής εξέλιξης που μπορεί να αλλάξει το κλίμα. Όταν η ίδια η διοίκηση δια στόματος τους ανθρώπου που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αναλαμβάνει την ευθύνη, τότε καταλαβαίνει κανείς ότι  αυτός ο σύλλογος έχει μέλλον, άσχετα αν αυτή την στιγμή η ομάδα απώλεσε την 2η θέση της βαθμολογίας.

Οι άνθρωποι της διοίκησης έχουν “ματώσει” οικονομικά. Έχουν ξοδέψει πακτωλό χρημάτων από τα μέσα του καλοκαιριού και έχουν θέσει ως στόχο την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία. Αξίζουν και με το παραπάνω τον σεβασμό της φίλαθλης κοινής γνώμης. Άνθρωποι,  που στερούν από τις οικογένειές τους χρήματα και τα βάζουν στην ομάδα. Όπως το έκαναν από τότε που ιδρύθηκε ο Σύλλογος τόσοι και τόσοι άλλοι πρόεδροι και παράγοντες.  Είναι οι συνεχιστές της ιστορίας αυτής της ομάδας.  

Εκτός από το ατυχές αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής ( ήττα από το Λουτράκι), υπάρχει και η άποψη μεγάλης μερίδας του κόσμου που υποστηρίζει ότι η ομάδα στο σύνολο της δεν είναι ανταγωνιστική απέναντι στους βασικούς ανταγωνιστές-διεκδηκητές του πρωταθλήματος και της 2ης θέσης της όπως είναι ο ΠΑΣ Πύργος και ο Παναιγιάλειος. Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από την εν’ γένει συνολική εικόνα της ομάδας στα εκτός αλλά και στα εντός έδρας ματς.

Η αγωνιστική συνέπεια που έχουν οι αντίπαλοι άρχεται σε αντιδιαστολή με τον δρόμο που βαδίζει ο ζακυνθινός σύλλογος. Ενώ οι άλλες ομάδες τις όποιες αποτυχίες τους τις ξεπέρασαν σχεδόν ανώδυνα, η Ζάκυνθος έχει περιέλθει σε μια δυνητική κατάσταση μέσα από την οποία ακόμα δεν έχει βγει.

Οι πολλές αλλαγές στο ρόστερ και  στο βασικό σχήμα έχουν δημιουργήσει  μια αγωνιστική αστάθεια. Κανείς δεν είναι σε θέση να κρίνει την ποιότητα των παικτών που ήρθαν πριν από λίγες ημέρες στο νησί. Όμως,  υπάρχει ερωτηματικό κατά πόσο αυτοί οι παίκτες που δεν έχουν ροή συνεχόμενων παιχνιδιών στα πόδια τους μπορούν να αναλάβουν-αμέσα αυτό το μεγάλο βάρος του πρωταθλητισμού που ζητάει το τεχνικό επιτελείο και η διοίκηση.

Στο παιχνίδι με το Λουτράκι οι πέντε από τους έξι βασικούς παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν είναι μόλις λίγες ημέρες στην ομάδα και λογικό να μην μπορούν ακόμα να μπουν και να “δέσουν” με τους υπόλοιπους παίκτες. Αυτό δημιουργεί μια σύγχυση στο βασικό σχήμα και κάπου εκεί χαλάει η όλη κατάσταση. Η πίεση του πρωταθλητισμού, και οι γρήγορες κινήσεις στη επάνδρωση του ρόστερ έφεραν αναταράξεις στο αγωνιστικό κομμάτι. Αυτά τα παιδιά που μπήκαν τόσο γρήγορα στα βαθιά κινδυνεύουν να “καούν” χωρίς να έχουν την μεγάλη και κύρια ευθύνη.

Έχουμε δει σε μεγάλες ομάδες ότι παίκτες που ήταν άνεργοι ποδοσφαιρικά και μεγάλο χρονικό διάστημα η και ακόμα παίκτες που  είναι ενεργοί αλλά αλλάζουν ομάδα δεν μπορούν άμεσα να προσαρμοστούν σε νέα δεδομένα. Για αυτό και μπαίνουν σιγά-σιγά τόσο στις προπονήσεις όσο και στο βασικό σχήμα. Και αυτό γίνεται για να έχουν μια ομαλή μετάβαση. Όλα αυτά λέγονται και γράφονται σίγουρα εκ του ασφαλούς και μετά από ένα αποτέλεσμα. Αν η ομάδα είχε κερδίσει στο Λουτράκι, αν οι ευκαιρίες είχαν γίνει γκολ, ίσως η κατάσταση να ήταν διαφορετική. όμως με το “αν” δεν μπορούμε να κτίσουμε τίποτα ασφαλές. Στην πράξη λοιπόν η ομάδα δεν πήρε τίποτα!  

Επίσης,  σε αυτό το κομμάτι πρέπει να βάλουμε στην εξίσωση και την αποχώρηση παικτών που τα προηγούμενα χρόνια ήταν από βασικά στελέχη της ομάδας. Η οικιοθελής αποχώρηση Σούρμπη, Νικολίτσα και Μούστα, άφησε κάποια κενά. Η διοίκηση δια στόματος Κορωνιού είχε πει ότι σεβόμαστε την επιθυμία των παικτών να αποχωρήσουν και επειδή έχουν προσφέρει πρέπει να ικανοποιήσουμε το αίτημα τους. Αυτές οι αποχωρήσεις θα μπορούσαν να γίνουν στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου στο τέλος του Γενάρη και όχι από την πρώτη κιόλας ημέρα των μεταγραφών. Η διοίκηση έπρεπε πρώτα από όλα να προασπίσει τα δικά της συμφέροντα σε αυτό το επίπεδο.

Το ερώτημα που πλανάται είναι τι θα γίνει από εδώ και στο εξής; Η διοίκηση είναι αποφασισμένη να το πάει μέχρι τέλους! Αυτή την στιγμή όλος ο οργανισμός προσπαθεί να συσπειρωθεί έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια ασπίδα προστασίας. Προέχει η ψυχραιμία, η νηφαλιότητα και η αγάπη για τον ίδιο το σύλλογο. Αυτό που θα πρέπει να κάνει η διοίκηση και τεχνικό επιτελείο είναι να προσπαθήσουν να κρατήσουν τη ομάδα όρθια. Να γίνουν μεταγραφές ουσίας και επιπέδου. Τίποτα δεν έχει χαθεί. Όλα είναι ακόμα ρευστά. Μπορεί να χάθηκε η 2η θέση, αλλά το πρωτάθλημα έχει ακόμα δρόμο. Απλά δεν υπάρχουν αλλά περιθώρια για περεταίρω απώλειες και αυτό το έχουν καταλάβει άπαντες. Το πρώτο μήνυμα που θα πρέπει να περάσει είναι η νίκη της Κυριακής. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε στην πορεία.