Αν θες να δεις παίκτες που πραγματικά «κουβαλάνε» ομάδες, πρέπει να ρίξεις μια ματιά στη Super League 2.
Από φορ που σκοράρουν χωρίς σταματημό, μέχρι δίδυμα που πήραν από το χέρι την ομάδα τους, η φετινή σεζόν είχε ξεκάθαρους πρωταγωνιστές.
Από τους σταθερούς σκόρερ που απασχολούν χρόνια μέχρι τα νέα φρέσκα ονόματα που έκαναν τη διαφορά φέτος, η κατηγορία απέδειξε ότι η ελληνική ποδοσφαιρική παραγωγή έχει βάθος και ταλέντο.
O Sportfm παρουσιάζει τους Έλληνες παίκτες που ξεχώρισαν φέτος στην SL2. Μέσα σε αυτούς είναι ο ζακυνθινός επιθετικός χαφ Ραφαήλ Πέττας της Νίκης Βόλου που παρέα με τον Γιάννη Λουκίνα αποτέλεσαν το καλύτερο δίδυμο στην ομάδα της Μαγνησίας, αλλά και ο επιθετικός της Ελλάς Σύρου Θ. Βερνάρδος που έχει περάσει από το νησί της Ζακύνθου φορώντας την φανέλα του ΑΟ Τσιλιβή στη Γ΄ Εθνική.
Βόρειος Όμιλος: O νόμος του σέντερ φορ
Στον Βόρειο όμιλο η εικόνα ήταν ξεκάθαρη. Το πρωτάθλημα κρίθηκε από τους επιθετικούς.
Ο Γιάννης Λουκίνας, ο οποίος φέτος αγωνίστηκε με τη φανέλα της Νίκης Βόλου, σήκωσε την ομάδα στις πλάτες του, ολοκληρώνοντας τη σεζόν στη κορυφή των σκόρερ της κατηγορίας. Η εμπειρία και η συνέπεια του Λουκίνα τον έκαναν απόλυτο πρωταγωνιστή έχοντας σε 25 εμφανίσεις, 16 γκολ και 4 ασίστ.
Δίπλα του, ο Γιώργος Μάναλης του Ηρακλή, ο οποίος προσέφερε κρίσιμα γκολ στα μεγάλα παιχνίδια του «Γηραιού», μετρώντας σε 23 συμμετοχές 12 γκολ και 2 ασίστ. Ένας παίκτης καθοριστικός που για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στέφεται back-to-back πρωταθλητής και βάζει ακόμη μία άνοδο στο βιογραφικό του.
Και οι δυο τους, είναι ονόματα που απασχολούν τα τελευταία χρόνια το ελληνικό ποδόσφαιρο και συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν γιατί θεωρούνται σταθερές αξίες στο σκοράρισμα, δίπλα τους φέτος στάθηκαν επάξια ο βασικός πρωταγωνιστής της Καβάλας, Μάριος Σιφναίος και ο παίκτης που ξέρει να συνδυάζει γκολ και ασίστ, Ραφαήλ Πέττας της Νίκης Βόλου, οι οποίοι απέδειξαν με τις εμφανίσεις τους ότι μπορούν να μπουν δίπλα σε παίκτες «μεγαθήρια» για την κατηγορία.
Με σταθερή παρουσία στην επίθεση, βοήθησε την χαμηλότερη βαθμολογικά Καβάλα, να ανταγωνιστεί ομάδες με πολύ μεγαλύτερα ρόστερ. Ο 29χρονος φορ μέτρησε τη φετινή σεζόν 9 γκολ σε 22 εμφανίσεις, ενώ ο επίσης 29χρονος επιθετικός χαφ, της ομάδας του Βόλου, συνδύασε 8 γκολ και 8 ασίστ σε 22 εμφανίσεις, οδηγώντας την ομάδα του παρέα με τον τοπ σκόρερ όλου του πρωταθλήματος, Γιάννη Λουκίνα, στη δεύτερη θέση πίσω από τον πρωταθλητή Ηρακλή.
Αυτή η τετράδα -Λουκίνας, Μάναλης, Σιφναίος, Πέττας- δείχνει πως στον Βορρά η ισορροπία ανάμεσα στην εμπειρία και τη φρεσκάδα, δημιούργησε μία ελληνική επίθεση που δύσκολα περνάει απαρατήρητη και δεδομένα θα απασχολήσει στο φετινό μεταγραφικό παζάρι του καλοκαιριού.
Νότιος όμιλος: Τα «δίδυμα» που έκαναν τη διαφορά
Δυο-δυο στο Νότιο όμιλο. Τα επιθετικά δίδυμα που ξεχώρισαν και έδωσαν «ταυτότητα» στις ομάδες τους.
Το πιο παραγωγικό επιθετικό δίδυμο είναι αδιαμφισβήτητα αυτό της Καλαμάτας. Ο Γιώργος Παμλίδης ολοκλήρωσε τη σεζόν με 11 γκολ, ενώ ο Βασίλης Μάντζης ακριβώς πίσω του με 9 τέρματα. Μαζί αποτέλεσαν τον επιθετικό πυλώνα που βοήθησε τη Μαύρη Θύελλα να είναι η πιο επιθετική ομάδα της κατηγορίας.
Αυτό το δίδυμο δεν ήταν απλά «δύο παίκτες με γκολ». Ήταν οι δύο παίκτες που διαμόρφωσαν τη φετινή ταυτότητα της -πλέον πρωταθλήτριας- Καλαμάτας.
Σε μία ομάδα που δεν τα παράτησε ποτέ και πάλευε καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν για το πρωτάθλημα, οι Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου και Παναγιώτης Μωραΐτης, ήταν οι καθοδηγητές του Πανιωνίου έχοντας 6 γκολ έκαστος.
Οι δυο τους αποτελούν το κλασικό παράδειγμα: Όταν χρειάζονται λύσεις που δεν έρχονται μόνο από ένα σημείο, η ομαδική δουλειά είναι το κλειδί.
Last but not least, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα δίδυμα της κατηγορίας και όχι μόνο του ομίλου, προήλθε από την Ελλάς Σύρου, όπου Θοδωρής Βερνάρδος και Άγγελος Κόλα, με 6 γκολ ο καθένας, συνέθεσαν ένα απρόσμενα παραγωγικό επιθετικό duo.
Ξεχωρίζοντας σε μία ομάδα που σε αντίθεση με όλες τις προαναφερόμενες δεν ήταν φαβορί για την άνοδο και ακόμη αγωνίζεται για τη σωτηρία της, κάτι που όμως με τη νοοτροπία και τις εμφανίσεις της ομάδας είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη.
Αυτό που έκανε τόσο ενδιαφέρον τον φετινό νότιο όμιλο: κάθε ομάδα δεν είχε έναν αλλά τουλάχιστον… δύο – και αυτό του έδωσε μία διαφορετική, πιο ομαδική ταυτότητα, σε σχέση με τον Βορρά.