Δύο πέναλτι που δεν δόθηκαν, ένα αποτέλεσμα που «φωνάζει» και μια Ζάκυνθος που έχασε μέσα από τα χέρια της το πρώτο της τρίποντο στη Super League 2 – Καταγγελίες και έντονες διαμαρτυρίες των «κυανοκίτρινων» για τη διαιτησία του Κωνσταντίνου Μπαϊρακτάρη
Το σποτάκι της αθλητικής ραδιοφωνικής εκπομπής EL CLASICO ξεκινά με μια χαρακτηριστική φράση: «Κάθε αγώνας έχει τη δική του ιστορία, κάθε γκολ τον δικό του πρωταγωνιστή». Στο παιχνίδι της Ζακύνθου με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, όμως, θα μπορούσε να προστεθεί και μία ακόμη φράση: «Και κάθε πέναλτι που δεν δίνεται, έχει τον δικό του… επιστήμονα!»
Γιατί στην Καλλιθέα, σε ένα παιχνίδι όπου η Ζάκυνθος έψαχνε απεγνωσμένα την πρώτη της νίκη στη Super League 2 και τελικά έμεινε στο 1-1, ο διαιτητής Κωνσταντίνος Μπαϊρακτάρης από την ΕΠΣ Αθηνών βρέθηκε στο επίκεντρο. Οι «κυανοκίτρινοι» έχουν σοβαρά και έντονα παράπονα από τις αποφάσεις του Αθηναίου ρέφερι, καθώς υποστηρίζουν ότι τους στερήθηκε η δυνατότητα να διεκδικήσουν μέχρι τέλους τη νίκη. Και δεν μιλάμε για μία και μοναδική επίμαχη φάση. Μιλάμε για δύο φάσεις μέσα στην περιοχή του Απόλλωνα, στις οποίες οι άνθρωποι της Ζακύνθου ζήτησαν πέναλτι και στις δύο περιπτώσεις ο διαιτητής έδειξε να συνεχιστεί το παιχνίδι. Η πρώτη ήρθε στο 13ο λεπτό, λίγο μετά το γκολ του Τσαπακίδη. Η μπάλα βρήκε χέρι μέσα στην περιοχή, οι Ζακυνθινοί ζήτησαν πέναλτι, όμως ο Μπαϊρακτάρης δεν συγκινήθηκε. Η δεύτερη και ακόμη πιο χαρακτηριστική περίπτωση ήρθε στο φινάλε. Στο 90ό λεπτό ο Ιβάν Σίλβα μπήκε στην περιοχή, ανατράπηκε και ενώ βρισκόταν σε θέση που μπορούσε να απειλήσει άμεσα την εστία του Κυρίτση, ο διαιτητής και πάλι είπε «παίζετε»!
Ήταν η φάση που έκανε τον πάγκο της Ζακύνθου να… εκραγεί. Μάλιστα, η εικόνα της φάσης ήταν τέτοια που ακόμη και ο έμπειρος προπονητής του Απόλλωνα Καλαμαριάς, Γιάννης Τάτσης, θα μπορούσε να αντιληφθεί ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα. Για τη Ζάκυνθο, πάντως, η απόφαση ήταν ξεκάθαρη: πέναλτι που δεν δόθηκε και πιθανότατα μια τεράστια ευκαιρία για ολική ανατροπή που χάθηκε.
Και κάπου εδώ αρχίζει η μεγάλη συζήτηση Γιατί όταν μια ομάδα αγωνίζεται 300 χιλιόμετρα μακριά από τη φυσική της έδρα, όταν παίζει για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι εκτός Ζακύνθου και όταν προσπαθεί να σταθεί σε ένα πρωτάθλημα με εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις, κάθε λεπτομέρεια αποκτά τεράστια σημασία. Η Ζάκυνθος δεν έχει αυτή τη στιγμή το δικό της «σπίτι» Δεν έχει το «Ζακυνθίων Ολυμπιονικών», δεν έχει την εξέδρα της, δεν έχει τον κόσμο της συγκεντρωμένο γύρω από την ομάδα, δεν έχει εκείνη την αίσθηση ότι αγωνίζεται στην έδρα της. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έχει να αντιμετωπίσει και διαιτητικές αποφάσεις που προκαλούν οργή και προβληματισμό.
Ένας βαθμός σε δύο παιχνίδια μακριά από το νησί
Τα δεδομένα είναι αμείλικτα.Δύο συνεχόμενα παιχνίδια μακριά από τη Ζάκυνθο και μόλις ένας βαθμός. Και μπορεί το 1-1 με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς να μην είναι καταστροφή, όμως με βάση την εικόνα του αγώνα, η Ζάκυνθος αισθάνεται ότι έχασε δύο βαθμούς. Γιατί οι «κυανοκίτρινοι» δεν ήταν χειρότεροι από τον αντίπαλό τους. Αντίθετα, σε μεγάλα διαστήματα είχαν την κατοχή, προσπάθησαν να παίξουν ποδόσφαιρο, πίεσαν, δημιούργησαν καταστάσεις και κυρίως δεν παράτησαν ποτέ το παιχνίδι.
Ο Απόλλων Καλαμαριάς έκανε αυτό που γνωρίζει καλά. Ήταν σκληρός, συμπαγής και αποτελεσματικός. Στη μία ουσιαστική ευκαιρία που δημιούργησε στο πρώτο μέρος, βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και από εκεί και πέρα προσπάθησε να προστατεύσει το προβάδισμά του.
Η Ζάκυνθος, όμως, είχε άλλη άποψη. Και αν υπήρχε κάτι που άρεσε από την ομάδα του Περικλή Αμανατίδη, ήταν ότι δεν τα παράτησε.
Ένα γκολ από το πουθενά και δοκάρι για τη Ζάκυνθο
Ο Απόλλων Καλαμαριάς προηγήθηκε στο 11ο λεπτό. Μία στιγμιαία αδράνεια της άμυνας της Ζακύνθου έδωσε την ευκαιρία στον Τσαπακίδη να βρεθεί μέσα στην περιοχή και με πλασέ να νικήσει τον Αντεμπάγιο για το 1-0.
Η Ζάκυνθος προσπάθησε να αντιδράσει άμεσα και μόλις τέσσερα λεπτά αργότερα άγγιξε την ισοφάριση. Ο Αναστασόπουλος βρέθηκε μέσα στην περιοχή, σε φάση διαρκείας, και το σουτ του σταμάτησε στο δοκάρι του Κυρίτση. Ήταν η πρώτη μεγάλη προειδοποίηση. Λίγο νωρίτερα είχε προηγηθεί η φάση του χεριού μέσα στην περιοχή του Απόλλωνα, που προκάλεσε τις πρώτες έντονες διαμαρτυρίες των «κυανοκίτρινων». Στο 37ο λεπτό ο Αντεμπάγιο κράτησε όρθια τη Ζάκυνθο, καθώς πρόλαβε τον αντίπαλο επιθετικό σε τετ α τετ και στη συνέχεια μπλόκαρε την μπάλα, ολοκληρώνοντας την επέμβασή του. Το πρώτο ημίχρονο έκλεισε με τον Απόλλωνα μπροστά στο σκορ, αλλά τη Ζάκυνθο να έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι το παιχνίδι μπορούσε να γυρίσει.
Ο Αμανατίδης ανακάτεψε την τράπουλα και ο Κρυπαράκος έδωσε τη λύση
Στο δεύτερο μέρος η Ζάκυνθος είχε την πρωτοβουλία, όμως το άγχος ήταν εμφανές. Η κατοχή υπήρχε, η διάθεση υπήρχε, αλλά οι μεγάλες ευκαιρίες δεν έρχονταν. Στο 53΄ ο Προύντζος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, όμως το γκολ ακυρώθηκε για οφσάιντ. Ο Περικλής Αμανατίδης κατάλαβε ότι έπρεπε να αλλάξει πράγματα. Οι διορθωτικές κινήσεις από τον πάγκο έδωσαν περισσότερη ενέργεια στη Ζάκυνθο και όσο περνούσε η ώρα οι «κυανοκίτρινοι» ανέβαζαν στροφές. Και τελικά, στο 85΄, ήρθε η λύτρωση. Ο Κρυπαράκος, που είχε περάσει στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή, πήρε την μπάλα και με ένα εκπληκτικό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-1.Η Ζάκυνθος είχε επιστρέψει από την κόλαση στη επίγεια ζωή! Και πλέον όλοι πίστευαν ότι μπορούσε να κάνει και το τελευταίο βήμα και να βρεθεί στον παράδεισο.
Το 2-1 που δεν ήρθε ποτέ
Δύο λεπτά μετά την ισοφάριση, ο Αναστασόπουλος δοκίμασε το πόδι του έξω από την περιοχή, όμως ο Κυρίτσης απομάκρυνε με γροθιές. Το παιχνίδι είχε πάρει φωτιά. Η Ζάκυνθος πίεζε και ο Απόλλων προσπαθούσε να κρατήσει τον βαθμό. Και φτάσαμε στο 90ό λεπτό. Ο Ιβάν Σίλβα μπήκε στην περιοχή, δέχθηκε το μαρκάρισμα και έπεσε στο έδαφος. Πέναλτι; Για τους ανθρώπους της Ζακύνθου, ξεκάθαρα για τους παίκτες το ίδιο, για τον κόσμο στο γήπεδο ήταν σίγουρα πέναλτι! Για τον Μπαϊρακτάρη, όχι. Ο διαιτητής έδωσε εντολή να συνεχιστεί το παιχνίδι και κάπου εκεί η ένταση χτύπησε κόκκινο. Οι διαμαρτυρίες ήταν έντονες από τον πάγκο, ενώ και από την εξέδρα ακούστηκαν έντονες αντιδράσεις από τους δεκάδες Ζακυνθινούς που βρέθηκαν στην Καλλιθέα για να στηρίξουν την ομάδα τους. Ήταν η τελευταία μεγάλη ευκαιρία της Ζακύνθου να ολοκληρώσει μια τεράστια ανατροπή. Και δεν της δόθηκε αυτή η ευκαιρία από τον άρχοντα του αγώνα! Ντροπή!
Η Ζάκυνθος δικαιούταν περισσότερα – αλλά πρέπει να γίνει και καλύτερη
Ασφαλώς και η διαιτησία αποτελεί μεγάλο κομμάτι της συζήτησης. Όμως η Ζάκυνθος πρέπει να κοιτάξει και τον εαυτό της. Δεν έκανε το τέλειο παιχνίδι. Είχε κενά διαστήματα, είχε αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές της, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις άφησε χώρους στα μετόπισθεν. Είχε όμως κάτι που δεν μπορεί να της αρνηθεί κανείς: είχε ψυχή και αυτά τα παιχνίδια αυτό θέλουν (!!!) Ειδικά μετά το 80ό λεπτό, η ομάδα έβγαλε πάθος, πείσμα και πίστη ότι το 1-0 μπορούσε να γίνει 2-1. Οι αλλαγές του Αμανατίδη βοήθησαν, ο Κρυπαράκος έδωσε την ισοφάριση και για λίγα λεπτά η Ζάκυνθος έμοιαζε να βρίσκεται πολύ κοντά σε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές της φετινής της προσπάθειας. Τελικά, έμεινε στο 1-1. Και αυτό αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση.
«Βράζει» η Ζάκυνθος
Τα παράπονα για τον Κωνσταντίνο Μπαϊρακτάρη είναι έντονα. Η διοίκηση της Ζακύνθου δεν στέκεται μόνο στη φάση του 90ού λεπτού, αλλά και στη φάση του χεριού στο πρώτο μέρος, ενώ υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια και για τη συνολική διαχείριση του αγώνα από τον Αθηναίο διαιτητή. Μάλιστα, στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου αποβλήθηκε ο φυσικοθεραπευτής της ομάδας για διαμαρτυρίες, γεγονός που προσθέτει ακόμη ένα επεισόδιο σε ένα ήδη φορτισμένο παιχνίδι. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η ΠΑΕ Ζάκυνθος να τοποθετηθεί επίσημα για τα όσα συνέβησαν στην Καλλιθέα. Γιατί η αίσθηση που υπάρχει στο στρατόπεδο των «κυανοκίτρινων» είναι πως το 1-1 δεν αντικατοπτρίζει αυτό που θα μπορούσε να είχε συμβεί στον αγωνιστικό χώρο. Η Ζάκυνθος έψαξε την πρώτη της νίκη. Την άγγιξε. Την κυνήγησε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο αλλά καποιός της στέρησε αυτό το δικαίωμα! Και τελικά έφυγε με έναν βαθμό.
Και τώρα… Καρδίτσα
Το πρωτάθλημα, όμως, δεν περιμένει. Η Ζάκυνθος πρέπει να αφήσει πίσω της την Καλαμαριά και να κοιτάξει μπροστά. Επόμενος σταθμός η Αναγέννηση Καρδίτσας, αυτή τη φορά εκτός έδρας. Ένα ακόμη δύσκολο παιχνίδι, σε μία ακόμη εκτός έδρας αποστολή. Και όσο η υπόθεση της φυσικής έδρας παραμένει άλυτη, κάθε αγωνιστική θα μοιάζει με ένα ακόμη ταξίδι στην… εξορία. Η Ζάκυνθος καλείται πλέον να παλέψει όχι μόνο απέναντι στους αντιπάλους της, αλλά και απέναντι στις συνθήκες. Και αυτό, για μια ομάδα που θέλει να σταθεί με αξιώσεις στη Super League 2, είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα απ’ όλα. Γιατί άλλο να χάνεις ένα παιχνίδι μέσα στο γήπεδο και άλλο να αισθάνεσαι ότι σου στερούν τη δυνατότητα να το κερδίσεις. Και στην Καλλιθέα, η Ζάκυνθος έφυγε με την αίσθηση ότι το 1-1 ήταν πολύ λίγο για όσα δικαιούταν.
ΑΠΣ ΖΑΚΥΝΘΟΣ (Αμανατίδης Π.): Αντεμπάγιο, Πεταυράκης (75′ Σινγκ), Κουάντρα (67′ Κρυπαράκος), Γυφτομήτρος, Αναστασόπουλος, Κάτσε, Περέιρα (67′ Ζοάο Μάριο), Παναγιωτούδης (89′ Χατζηδημητρίου), Μπεν Κμαγιάλ, Σέλμα (46′ Μπαστακός), Τσίτσκας
ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ (Τάτσης Ι.): Κυρίτσης, Πιαστόπουλος, Αθανασίου (87′ Αλμασίδης), Ντιαλόσι, Ντιόπ (51′ Βοριαζίδης), Τσαπακίδης (87′ Μανωλίδης), Καραμπέρης (51′ Καπρόφ), Άτσκα, Προύντζος, Πατρινός (65′ Λέο), Πέρεζ
