Βαριά ήττα με 4-1 από την Ελλάς Σύρου στην Ηλιούπολη – Εφιαλτικό δεύτερο ημίχρονο για τους «κυανοκίτρινους», που πλήρωσαν ακριβά τα λάθη τους – Η απουσία του Δημοτικού Σταδίου γίνεται πλέον κάτι περισσότερο από αισθητή
Εντάξει τώρα… Τι ήταν αυτό το παιχνίδι για τη Ζάκυνθο; Μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, οι «κυανοκίτρινοι» πέρασαν από την εξαιρετική εμφάνιση στο AEL FC ARENA απέναντι στη Λάρισα, σε μια βαριά και δύσκολη να εξηγηθεί ήττα με 4-1 από την Ελλάς Σύρου, στο γήπεδο της Ηλιούπολης, για την 3η αγωνιστική της SL2.
Ένα παιχνίδι που για 45 λεπτά έμοιαζε να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ζακύνθου, αλλά στο δεύτερο μέρος πήρε εντελώς διαφορετική τροπή. Μηδέν γκολ στο πρώτο ημίχρονο και… πέντε στην επανάληψη! Πέρα για πέρα πραγματικότητα.
Η Ζάκυνθος μπήκε στον αγωνιστικό χώρο με διάθεση να επιβάλει τον ρυθμό της, είχε περισσότερη ώρα την μπάλα στα πόδια της και έδειχνε να ελέγχει την κατάσταση. Ωστόσο, της έλειψε το καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια και κυρίως η δημιουργία των μεγάλων φάσεων.
Από την άλλη, η Ελλάς Σύρου έδειξε υπομονή. Οι φιλοξενούμενοι γνώριζαν ότι όσο το σκορ παρέμενε στο 0-0, το παιχνίδι θα παρέμενε ανοιχτό και οι δικές τους πιθανότητες θα αυξάνονταν. Και τελικά, αυτό ακριβώς συνέβη.
Το δεύτερο ημίχρονο άλλαξε τα πάντα
Με την έναρξη της επανάληψης ο ρυθμός ανέβηκε αισθητά και η Ελλάς Σύρου άρχισε να κυκλοφορεί καλύτερα την μπάλα, εκμεταλλευόμενη παράλληλα τα λάθη της ζακυνθινής άμυνας. Στο 56ο λεπτό, μετά από λάθος εκτίμηση του Τσόγκα, ο Διαμαντής με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και έδωσε προβάδισμα στους Συριανούς με 0-1. Η Ζάκυνθος προσπάθησε να αντιδράσει, όμως στο 68΄ ήρθε ένα ακόμη «χτύπημα». Ο Οτσοβέτσι βγήκε τετ α τετ με τον Τσόγκα, τον οποίο απέφυγε και σε κενή εστία έκανε το 0-2 για την ομάδα των Κυκλάδων. Εκεί φάνηκε ότι το παιχνίδι άρχισε να ξεφεύγει από τα χέρια της Ζακύνθου. Οι γηπεδούχοι, όμως, δεν τα παράτησαν. Μόλις δύο λεπτά αργότερα, στο 70΄, ο Πασχάλης Κάσσος με ωραίο σουτ μείωσε σε 1-2 και έβαλε ξανά τη Ζάκυνθο στο παιχνίδι. Και λίγο αργότερα ήρθε η μεγάλη ευκαιρία για την ισοφάριση. Στο 72΄ ο νεοαποκτηθείς Μπεν Κμαγιάλ σημάδεψε το δοκάρι του Καραργύρη. Ήταν ίσως η φάση που θα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη την ιστορία του αγώνα. Αν η Ζάκυνθος έφτανε τότε στο 2-2, όλα θα ήταν διαφορετικά. Η μπάλα, όμως, δεν της έκανε το χατίρι. Και από εκεί και πέρα, τα λάθη κόστισαν ακριβά.
Δύο ακόμη γκολ και… βαριά ήττα
Στο 84΄, ένα ακόμη λάθος της ζακυνθινής ομάδας έδωσε την ευκαιρία στον Νίνο να σκοράρει και να κάνει το 1-3, ουσιαστικά «κλειδώνοντας» τη νίκη της Ελλάς Σύρου. Ο ίδιος παίκτης χτύπησε ξανά στις καθυστερήσεις, διαμορφώνοντας το τελικό 1-4 και δίνοντας διαστάσεις θριάμβου στη νίκη των φιλοξενούμενων. Έτσι, ένα παιχνίδι που στο πρώτο ημίχρονο έδειχνε ισορροπημένο και ανοιχτό σε κάθε αποτέλεσμα, κατέληξε σε μια βαριά ήττα για τη Ζάκυνθο. Οι «κυανοκίτρινοι» επιστρέφουν στο νησί εμφανώς απογοητευμένοι, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το δεύτερο ημίχρονο. Γιατί δεν ήταν μόνο το τελικό σκορ. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο ήρθε. Η Ζάκυνθος έδειξε ότι μπορεί να παίξει καλό ποδόσφαιρο, όπως έκανε στη Λάρισα. Στην Ηλιούπολη, όμως, πλήρωσε ακριβά τα λάθη της και δεν κατάφερε να διαχειριστεί σωστά τις στιγμές του αγώνα.
«Πόνος» για όλους η απώλεια της έδρας της
Και κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο ένα ζήτημα που δεν μπορεί πλέον να περάσει απαρατήρητο: η απώλεια της φυσικής έδρας. Η Ζάκυνθος αγωνίζεται μακριά από το Δημοτικό Στάδιο και αυτό δεν είναι μια απλή αγωνιστική λεπτομέρεια. Για μια ομάδα που επί σειρά ετών είχε μετατρέψει την ιστορική της έδρα σε πραγματικό «φρούριο», η αναγκαστική εξορία αποτελεί μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Ο κόσμος, η ατμόσφαιρα, η οικειότητα του γηπέδου, η ψυχολογική ώθηση που μπορεί να πάρει ένας ποδοσφαιριστής μπροστά στους δικούς του φιλάθλους είναι στοιχεία που δεν μεταφέρονται από τη μία πόλη στην άλλη. Και το παιχνίδι με την Ελλάς Σύρου ήταν ίσως μια χαρακτηριστική υπενθύμιση αυτού του προβλήματος. Ασφαλώς και θα υπάρξουν παιχνίδια που θα στραβώσουν. Θα υπάρξουν ήττες και κακές εμφανίσεις. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Όμως σε ένα πρωτάθλημα όπως η SL2, όπου κάθε βαθμός έχει τη δική του αξία, η έδρα μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα. Η Ζάκυνθος δεν είχε απέναντί της μόνο την Ελλάς Σύρου. Είχε να διαχειριστεί και την πραγματικότητα ενός ακόμη αγώνα μακριά από το σπίτι της. Και μπορεί οι Ζακυνθινοί φίλαθλοι που βρέθηκαν στην Ηλιούπολη να έδωσαν τη δική τους συγκινητική παρουσία, όμως το Δημοτικό Στάδιο είναι κάτι διαφορετικό. Είναι το σπίτι της ομάδας.
Η μάχη χάθηκε, όχι ο πόλεμος
Η συγκεκριμένη ήττα ασφαλώς και προβληματίζει. Δεν μπορεί όμως να ακυρώσει όσα έχει δείξει η ομάδα μέχρι τώρα.
Το πρωτάθλημα έχει ακόμη πολύ δρόμο και η Ζάκυνθος θα έχει την ευκαιρία να αντιδράσει. Αυτό που χρειάζεται είναι να διορθώσει τα λάθη της, να αποκτήσει μεγαλύτερη σταθερότητα και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που δημιουργεί. Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη. Η επιστροφή στο Δημοτικό Στάδιο δεν είναι πλέον μόνο θέμα άνεσης ή συμβολισμού. Είναι ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την αγωνιστική και οικονομική πορεία της ομάδας. Η διοίκηση έχει βάλει πλάτη, έχει επενδύσει και προσπαθεί να κρατήσει τη Ζάκυνθο σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πρωτάθλημα. Όσο όμως η ομάδα παραμένει μακριά από τη φυσική της έδρα, το κόστος μεγαλώνει και η προσπάθεια γίνεται ακόμη δυσκολότερη. Γι’ αυτό και η λύση με το Δημοτικό Στάδιο πρέπει να προχωρήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Η Ζάκυνθος έχασε μία μάχη στην Ηλιούπολη. Δεν έχασε τον πόλεμο. Όμως σε αυτόν τον πόλεμο, κάθε βαθμός θα μετρήσει. Και η ομάδα χρειάζεται όσο τίποτε άλλο το δικό της σπίτι για να τον δώσει με τους δικούς της όρους.
Οι συνθέσεις
ΑΠΣ Ζάκυνθος (Περικλής Αμανατίδης): Τσόγκας, Γυφτομήτρος (63΄ Κάσσος), Πεταυράκης, Ζοά Μάριο (63΄ Καρίμ), Περέιρα, Κάτσε, Παναγιωτούδης, Μπαστακός, Νέιρα, Κουάντρα (90+1΄ Χατζηδημητρίου), Στίκας (37΄ λ.τ. Τσίτσκας).
Ελλάς Σύρου (Στάικος): Καραργύρης, Κωστόπουλος, Διαμαντής, Βλάχος, Κρέτσι (89΄ Παπασάββας), Μπάμπης, Τακεσιάν (74΄ Πρεβεζιάνος), Οτσοβέτσι, Φαϊζάλ (74΄ Νίνο), Μπουλλάρι (89΄ Γεμιστός), Ζαφείρης (64΄ Κουτσουδάκης).
