Με τον Νίκο Δούμα να πετυχαίνει το μοναδικό γκολ η Ζάκυνθος πήρε τη νίκη με 1-0 επί του Εθνικού στο Μοσχάτο και μπήκε πολύ γερά στη μάχη για την άνοδο στη Superleague 2, το πλαίσιο της 3ης αγωνιστικής των Play off ανόδου του Β΄ ομίλου.

Οι “κυανοκίτρινοι” από την αρχή μέχρι το τέλος είχαν καλή εικόνα ειδικά στην άμυνα τους και κράτησαν το μηδέν ενώ βρήκαν το γκολ σε αντεπίθεση στο 75΄ και από εκεί και πέρα με ατσάλινη πίστη πήραν αυτό που ήθελαν! Αυτό το χρυσό τρίποντο βάζει γερά την ομάδα της Ζακύνθου στο κόλπο της ανόδου καθώς απομένουν ακόμα 3 παιχνίδια τα δύο από τα οποία οι νησιώτες τα έχουν στην έδρα τους.

Υπάρχουν νίκες που γράφονται με ιδρώτα. Και υπάρχουν κι εκείνες που χαράζονται σαν ποίημα. Στο Μοσχάτο, η Ζάκυνθος δεν φώναξε. Δεν θορύβησε. Πέρασε αθόρυβα… και στο τέλος, άφησε πίσω της σιωπή. Μια σιωπή βαριά. Σαν εκείνες που γεννιούνται μόνο όταν κάτι μεγάλο έχει συμβεί. Οι «κυανοκίτρινοι» στάθηκαν όρθιοι. Συμπαγείς. Αλύγιστοι. Σαν να ήξεραν από την αρχή πως το παιχνίδι αυτό δεν θα το κέρδιζε ο θόρυβος, αλλά η υπομονή. Η πίστη. Η στιγμή.

Και η στιγμή ήρθε. Ήρθε στο 74ο λεπτό. Όταν η μπάλα βρήκε τα πόδια του Νίκου Δούμα… και ο χρόνος για μια στιγμή λύγισε. Πέρασε έναν. Πέρασε δεύτερο. Πέρασε και τον φόβο. Και όταν βρέθηκε απέναντι από τον τερματοφύλακα, δεν εκτέλεσε απλώς. Αποφάσισε. Η μπάλα έφυγε χαμηλά, σχεδόν ψιθυριστά, και κατέληξε στα δίχτυα. Και τότε… όλα σταμάτησαν.

Το Μοσχάτο σώπασε. Όπως τότε, στο Μαρακανά, όταν ο Alcides Ghiggia πάγωσε έναν ολόκληρο κόσμο. Έτσι κι εδώ, ένας άνθρωπος, μια στιγμή, ένα άγγιγμα… ήταν αρκετά. Αυτό το γκολ δεν ήταν αριθμός. Δεν ήταν στατιστική. Ήταν κεραυνός. Ήταν λέξη που βρίσκει τη θέση της σε έναν τέλειο στίχο.
Ήταν η φωνή ενός νησιού που ταξίδεψε πάνω από τη θάλασσα και ακούστηκε παντού.

Κι έπειτα… ήρθε η μάχη. Η Ζάκυνθος δεν λύγισε. Κράτησε. Πάλεψε. Έσφιξε τα δόντια. Υπερασπίστηκε το όνειρο σαν κάτι ιερό. Και όταν ήρθε το τελευταίο σφύριγμα, δεν πανηγύρισε απλώς μια νίκη. Κράτησε στα χέρια της μια υπόσχεση. Τρεις αγώνες ακόμα. Ένας στον Πύργο. Δύο στο σπίτι της. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε ανάσες, καρδιές και βλέμματα, γράφεται κάτι που δεν είναι απλώς άνοδος. Είναι επιστροφή. Είναι πίστη. Είναι Ζάκυνθος. Είμαστε όλοι εμείς!

Το ματς της 3ης αγωνιστικής των Play off στο Μοσχάτο πήγε ακριβώς όπως το είχε σχεδιάσει ο τεχνικός της ζακυνθινής ομάδας Γιάννης Αποστολίδης. Η Ζάκυνθος μια δυσκοκατάβλητη ομάδα ‘έβαλε δύσκολα στον Εθνικό ο οποίος δεν μπόρεσε να διασπάσει το μπετόν αρμέ των νησιωτών! Οι φιλοξενούμενοι από την στιγμή που είχαν περάσει από “σκάνερ” τους γηπεδούχους είχαν διαβάσει πλήρως τον αγώνα. Η Ζάκυνθος δεν ήταν καταιγιστική όπως στο ματς με την Πετρούπολη αλλά ήταν πλήρως συνειδητοποιημένη για το πως θα πάει το ματς. Το γκολ του Δούμα δεν ήταν απλά μια αντεπίθεση. Ηταν το ξεδίπλωμα μιας ομάδας που βρήκε την ευκαιρία στο κατάλληλο χρόνο να πάρει αυτό που δικαιούταν. Με  Blitzkrieg (σ.σ. Αστραπιαίο πόλεμο) οι παίκτες του Αποστολίδη πάγωσαν το Μοσχάτο και τους φίλους του Εθνικού!

Υπάρχουν παιχνίδια που κρίνονται στο χορτάρι. Και υπάρχουν κι εκείνα που έχουν ήδη κριθεί… στο μυαλό. Στο Μοσχάτο, η Ζάκυνθος δεν μπήκε για να παίξει απλώς ποδόσφαιρο. Μπήκε για να εκτελέσει ένα σχέδιο. Ο Γιάννης Αποστολίδης είχε δει τον αγώνα πριν καν ξεκινήσει. Είχε “διαβάσει” τον Εθνικό, είχε προβλέψει τις κινήσεις, είχε σχεδιάσει τη σιωπή. Και οι παίκτες του… έγιναν η απόλυτη εφαρμογή. Σφιχτοί. Πειθαρχημένοι. Ακλόνητοι. Σαν μια γραμμή που δεν σπάει.

Στο πρώτο ημίχρονο ο Λαζαρίδης απείλησε για τη Ζάκυνθο στο 25′. Ο Εθνικός απάντησε με ευκαιρίες του Χατζάρα ένα λεπτό και στο 39′ με τον Γουσεδάκη που σταμάτησε ο Τσόγκας. Στο 38′ ο Ζωγραφάκης μετά από φάουλ του Γροντή πλάσαρε αλλά απομάκρυναν οι αμυντικοί. Στο δεύτερο μέρος το παιχνίδι έγινε σκληρό, με τη Ζάκυνθο να πατάει καλύτερα.

Αρχικά ο Εθνικός απείλησε σε αντεπίθεση αλλά το σουτ που έγινε έφυγε λίγο άουτ. Τελικά στο 74′ ο Νίκος  Δούμας έφυγε σε κόντρα, πέρασε όποιον αντίπαλο βρήκε μπροστά του και τον τερματοφύλακα κάνοντας το 1-0 και “λυτρώνοντας” την ομάδα του και βάζοντας φωτιά στον βαθμολογικό πίνακα. Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Εθνικός προσπάθησε να βρει απάντηση σε αυτό το γκολ, είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων με τη Ζάκυνθο να γυρίζει πιο πίσω. όμως η “γραμμή Μαζινό” δεν έσπασε και στο τέλος οι νησιώτες πανηγύρισαν μια τεράστια-ιστορική νίκη.

ΕΘΝΙΚΟΣ (Παντέλης Ν.): Κούμπουλα, Μανδαμαδιώτης, Ζωγραφάκης, Χαντζάρας, Λιούμης, Σκεντεράι, Πλατέλλας (4′ λ.τρ. Γροντής), Κουτσουδάκη, Πολύζος, Πάτας, Γεμιστός

ΑΠΣ ΖΑΚΥΝΘΟΣ (Αποστολίδης Ι.): Τσόγκας, Μίχος, Σίνγκ, Λαζαρίδης, Καρμοίρης, Γυφτομήτρος, Σίλβα, Αναστασόπουλος, Πολυμίλης, Μούντριχας, Μπαστακός (Δούμας)