Ένα ιστορικό παιχνίδι που θα έπρεπε να αποτελεί γιορτή για ολόκληρο το νησί θα διεξαχθεί και πάλι χωρίς φιλάθλους – Οργή και απογοήτευση από τη διοίκηση του συλλόγου για την κατάσταση στο Δημοτικό Στάδιο Ζακύνθου.
Υπό διαφορετικές συνθήκες, η αναμέτρηση του ΑΟ Λεβάντε με την Παναχαϊκή, την ερχόμενη Κυριακή, θα αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά γεγονότα της χρονιάς για τον σύλλογο και συνολικά για το ζακυνθινό ποδόσφαιρο. Ένα παιχνίδι με ιδιαίτερη ιστορική και αγωνιστική αξία, στο πλαίσιο της 4ης αγωνιστικής του 6ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής, απέναντι σε έναν αντίπαλο με τεράστια διαδρομή στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Δεν είναι, άλλωστε, καθημερινό φαινόμενο για μια ομάδα του τοπικού ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου να υποδέχεται την Παναχαϊκή, έναν σύλλογο με βαριά φανέλα, πλούσια ιστορία και ξεχωριστή παρουσία στις εθνικές κατηγορίες. Για τους ποδοσφαιριστές, τους προπονητές, τους παράγοντες και τους φίλους του ΑΟ Λεβάντε, η συγκεκριμένη αναμέτρηση θα μπορούσε να αποτελέσει μια ξεχωριστή εμπειρία, από εκείνες που μένουν χαραγμένες στη μνήμη και δίνουν πραγματική αξία στην προσπάθεια που καταβάλλεται στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.
Το Δημοτικό Στάδιο Ζακύνθου θα έπρεπε να είναι γεμάτο ζωή, με τον κόσμο στις εξέδρες, με παλμό, ενθουσιασμό και την ατμόσφαιρα που αρμόζει σε έναν τόσο σημαντικό αγώνα. Αντί γι’ αυτό, όμως, οι πόρτες θα παραμείνουν κλειστές και οι ποδοσφαιριστές θα κληθούν να αγωνιστούν σε ένα άδειο γήπεδο, εξαιτίας των εργασιών που βρίσκονται σε εξέλιξη στις εγκαταστάσεις του Σταδίου.
Μια ακόμη ποδοσφαιρική συνάντηση που θα μπορούσε να αποτελέσει διαφήμιση για το νησί μετατρέπεται, έτσι, σε μια χαμένη ευκαιρία. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι εύλογο: πώς είναι δυνατόν ένας αγώνας τέτοιας σημασίας να μην μπορεί να φιλοξενηθεί με την παρουσία φιλάθλων, με αποτέλεσμα να στερείται από την τοπική κοινωνία μια από τις πιο όμορφες πλευρές του αθλητισμού;
«Το ποδόσφαιρο είναι γιορτή – Κρίμα που κάποιοι επιλέγουν να το κρατούν στο σκοτάδι»
Η διοίκηση του ΑΟ Λεβάντε δεν έκρυψε την απογοήτευση και την αγανάκτησή της για την εξέλιξη αυτή. Με ανακοίνωσή της, εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία της για το γεγονός ότι ακόμη ένας σημαντικός αγώνας θα πραγματοποιηθεί χωρίς κόσμο, κάνοντας λόγο για μια κατάσταση που υπονομεύει την ίδια την ουσία του ερασιτεχνικού αθλητισμού.
Όπως επισημαίνει ο σύλλογος, η ερχόμενη Κυριακή θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις πιο ξεχωριστές στιγμές στην ιστορία του, καθώς θα υποδεχθεί στο Δημοτικό Στάδιο Ζακύνθου μια από τις πιο ιστορικές και θρυλικές ομάδες της χώρας. Μια αναμέτρηση που δεν αφορά μόνο τους δύο αντιπάλους, αλλά ολόκληρη την ποδοσφαιρική κοινότητα του νησιού.
Η διοίκηση του ΑΟ Λεβάντε τονίζει ότι για όσους υπηρετούν καθημερινά το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, τέτοια παιχνίδια αποτελούν όνειρο ζωής. Ποδοσφαιριστές που μοχθούν στις προπονήσεις, προπονητές που προσπαθούν να δημιουργήσουν ανταγωνιστικές ομάδες και παράγοντες που στηρίζουν οικονομικά και οργανωτικά τους συλλόγους τους αξίζουν να ζουν αυτές τις στιγμές μαζί με τον κόσμο τους.
Πάνω απ’ όλα, όμως, τις αξίζουν οι φίλαθλοι. Οι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα στις ομάδες τους, που στηρίζουν την προσπάθεια και που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας κάθε συλλόγου. Για τον ΑΟ Λεβάντε, το παιχνίδι με την Παναχαϊκή θα έπρεπε να είναι μια πραγματική ποδοσφαιρική γιορτή, με γεμάτες εξέδρες και τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας.
Αντί γι’ αυτό, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η διοίκηση, ο σύλλογος είναι αναγκασμένος να αγωνιστεί ξανά σε ένα «βουβό» γήπεδο. Μάλιστα, υποστηρίζει ότι ενώ την προηγούμενη ημέρα είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις από αρμόδιους του Δήμου πως το ζήτημα θα διευθετούνταν και ο αγώνας θα διεξαγόταν παρουσία φιλάθλων, τελικά η απόφαση άλλαξε.
Η αιτιολογία που επικαλείται ο σύλλογος αφορά εργασίες στους χώρους των αποδυτηρίων, οι οποίες, σύμφωνα με την ανακοίνωση, οδηγούν για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι στο κλείσιμο των θυρών. Μια εξέλιξη που προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τον προγραμματισμό των εργασιών, τη διαχείριση των αθλητικών εγκαταστάσεων και τη δυνατότητα να εξασφαλίζονται οι κατάλληλες συνθήκες για τη διεξαγωγή αγώνων με παρουσία κόσμου.
Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός χωρίς φιλάθλους χάνει την ψυχή του
Η διαμαρτυρία του ΑΟ Λεβάντε δεν περιορίζεται, ωστόσο, σε ένα μεμονωμένο παιχνίδι. Αγγίζει ένα ευρύτερο ζήτημα που απασχολεί εδώ και καιρό το ζακυνθινό ποδόσφαιρο: την κατάσταση του Δημοτικού Σταδίου και τις δυσκολίες που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι ομάδες στην προσπάθειά τους να αγωνιστούν σε ένα περιβάλλον αντάξιο των απαιτήσεων των διοργανώσεων στις οποίες συμμετέχουν.
Όταν ένα γήπεδο δεν μπορεί να υποδεχθεί φιλάθλους σε έναν αγώνα της Γ΄ Εθνικής, το πρόβλημα δεν αφορά αποκλειστικά την εκάστοτε γηπεδούχο ομάδα. Αφορά τους αθλητές, τους ανθρώπους που στηρίζουν οικονομικά τα σωματεία, τους γονείς και τα παιδιά που θέλουν να βρεθούν στις εξέδρες, αλλά και την ίδια την εικόνα του αθλητισμού στο νησί.
Η παρουσία του κόσμου δεν είναι μια δευτερεύουσα λεπτομέρεια. Είναι η δύναμη που δίνει ζωή στις εξέδρες, δημιουργεί ατμόσφαιρα και μετατρέπει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα σε κοινωνικό γεγονός. Όταν αυτή η δυνατότητα αφαιρείται επανειλημμένα, η ζημιά δεν είναι μόνο αγωνιστική ή οικονομική. Είναι κυρίως ηθική και συμβολική, καθώς περιορίζεται η δυνατότητα των τοπικών συλλόγων να έρθουν πιο κοντά στην κοινωνία που εκπροσωπούν.
Ο ΑΟ Λεβάντε, μέσα από την ανακοίνωσή του, ζητά ουσιαστικά από τους αρμόδιους να αντιληφθούν τη σημασία αυτών των στιγμών και να αντιμετωπίσουν τον ερασιτεχνικό αθλητισμό με τη σοβαρότητα που του αρμόζει.
Το μήνυμα της διοίκησης είναι σαφές: «Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός ζει από τον κόσμο του. Όταν του στερείς τον κόσμο, του στερείς την ίδια του την ψυχή».
Και πράγματι, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να διεξάγονται οι αγώνες. Είναι να διεξάγονται κάτω από συνθήκες που επιτρέπουν στους αθλητές και στους φιλάθλους να απολαμβάνουν το ποδόσφαιρο, με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και σεβασμό στην προσπάθεια των συλλόγων.
Η αναμέτρηση με την Παναχαϊκή θα διεξαχθεί, λοιπόν, χωρίς το στοιχείο που θα μπορούσε να της δώσει ακόμη μεγαλύτερη αξία: την παρουσία του κόσμου. Για τον ΑΟ Λεβάντε, αλλά και για το ζακυνθινό ποδόσφαιρο συνολικά, η Κυριακή θα μπορούσε να είναι μια γιορτή. Αντ’ αυτού, μετατρέπεται σε ακόμη μία αφορμή για προβληματισμό και διαμαρτυρία.
Γιατί, τελικά, όταν μια ιστορική ποδοσφαιρική συνάντηση πραγματοποιείται πίσω από κλειστές πόρτες, το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στο άδειο γήπεδο. Βρίσκεται και στις χαμένες ευκαιρίες ενός τόπου να στηρίξει τον αθλητισμό του, να δώσει κίνητρα στους ανθρώπους του και να προσφέρει στο ποδόσφαιρο τη θέση που πραγματικά του αξίζει.
