Ο ποδοσφαιριστής της Ζακύνθου Νίκος Αναστασόπουλος άνοιξε την καρδιά και μίλησε το απόγευμα της Πέμπτης στο ραδιόφωνο του ΕΡΜΗ (91.8) και στην εκπομπή EL CLASICO στον Δημήτρη Πέττα. Ο λάκωνας-έμπειρος παίκτης και μίλησε για την επιτυχημένη άνοδο της ομάδας της Ζακύνθου και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν κατά τη διάρκεια της σεζόν. Αναφέρθηκε στην επικείμενη τριετή ανανέωση του συμβολαίου του, την προσωπική του προετοιμασία και τις προσδοκίες για το νέο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα της Super League 2 και τέλος μίλησε για τον προπονητή του αλλά και για την διοίκηση του συλλόγου.

Κύρια σημεία

Η ομάδα πέτυχε τον στόχο της ανόδου παρά τις αρχικές δυσκολίες και τις αλλαγές προσώπων. Ο Αναστασόπουλος υπογράμμισε την ενότητα της ομάδας απέναντι σε ένα εχθρικό σύστημα. Το παιχνίδι στο Αίγιο ήταν το πιο αγχωτικό της σεζόν λόγω της κρισιμότητας του αποτελέσματος. Ο παίκτης επιβεβαίωσε την πρόθεση για τριετή ανανέωση της συνεργασίας του με τον σύλλογο. Παρά τη διακοπή, ο ίδιος συνεχίζει την ατομική προπόνηση συνδυάζοντάς την με αγροτικές εργασίες. Εξέφρασε την ελπίδα για βελτίωση των γηπεδικών υποδομών στο νησί. Αναμένει ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα στη νέα ενιαία Super League 2.

Αναλυτικά τα όσα είπε στο EL CLASICO και στον Δημήτρη Πέττα

Δ.Π.

Όπως σας υποσχέθηκα, κυρίες και κύριοι, φίλοι της εκπομπής, στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής έχουμε τον άνθρωπο που μας κουβάλησε στις πλάτες του και μας έκανε και πάλι να ονειρευόμαστε, τον δικό μας άνθρωπο, τον Νίκο Στασινόπουλο.

Ν.Α.

Καλησπέρα. Είμαι παρών αυτή τη στιγμή στην εκπομπή σας.

Δ.Π.

Εγώ θέλω να πω το εξής: ότι είκοσι ημέρες παλεύω ακόμη με τη φωνή μου από εκείνη την ημέρα που έβαλες εκείνο το γκολ Ακόμη δεν έχει φτιάξει η φωνή μου από τους πανηγυρισμούς· για να ξέρεις, εσύ είσαι υπεύθυνος (σ.σ γέλια).

Ν.Α.

 Ήταν μια πολύ ωραία στιγμή και πραγματικά η μετάδοσή σας, επειδή την άκουσα και εγώ μετά, ήταν πάρα πολύ όμορφη. Χαίρομαι που όλο αυτό συνοδεύτηκε με μια πολύ μεγάλη νίκη και άνοδο για την ομάδα, μπροστά σε έναν πολύ όμορφο κόσμο και έναν στόχο που επετεύχθη.

Δ.Π.

Γίναμε όλοι ένα με την ομάδα, το ζήσαμε και περάσαμε πάρα πολύ ευχάριστα. Περάσαμε όμορφα, περάσαμε ωραία. Μια ομάδα η οποία, είχε σκαμπανεβάσματα, είχε δυσκολίες αρχικά μέχρι να βρει τον βηματισμό της και θεωρώ ότι ευθυγραμμίστηκε πλήρως την πιο κατάλληλη στιγμή.

Ν.Α.

Είναι ακριβώς όπως τα λέτε. Πέρα από τους παίκτες, τους διοικούντες και λίγους ανθρώπους που ήταν κοντά στην ομάδα, περάσαμε πάρα πολλές δύσκολες στιγμές, γιατί τα έχει αυτά ο πρωταθλητισμός: αλλαγές προσώπων, διακυμάνσεις πάρα πολλές. Ο στόχος όμως επετεύχθη, γιατί όπως γνωρίζατε —καθώς και εσείς ήσασταν κοντά στην ομάδα και σας έβλεπα στο γήπεδο— μέσα από όλες αυτές τις συνθήκες που περάσαμε, ήμασταν όλοι ενωμένοι. Καταφέραμε στο τέλος αυτό που είδατε και δεν μας χαρίστηκε κανένας. Όλα τα πολεμούσαμε και παίζαμε μέχρι θανάτου όλα τα παιχνίδια.

Δ.Π.

Θέλω να μείνουμε σε αυτό: ότι βρεθήκαμε κόντρα σε όλους. Δηλαδή απέναντι σε ένα σύστημα, απέναντι σε ομάδες, σε όλο το ποδόσφαιρο, και τελικά δεν είναι ότι μόνο βγήκαμε ζωντανοί, νικήσαμε.

Ν.Α.

Είναι ακριβώς όπως τα λέτε. Η ομάδα είχε να αντιμετωπίσει μια πάρα πολύ δύσκολη κλήρωση όσον αφορά τα μπαράζ, ακόμα και τα μπαράζ του πρωταθλήματος, αλλά και στα play-off.  Είχαμε παιχνίδια τα οποία ήταν όλα ντέρμπι εκτός έδρας, έπρεπε να πάρουμε αποτελέσματα. Και μην ξεχνάμε και το παιχνίδι που παίξαμε μέσα στο Αίγιο, που ήταν για εμάς ένα κομβικό παιχνίδι, το οποίο μας έφερε στη φάση αυτή όπου πετύχαμε τον στόχο μας. Ήταν ένα δύσκολο παιχνίδι και ο κόσμος ήταν δίπλα μας.

Δ.Π.

Θέλω να μου πεις πώς έζησες αυτή τη διαδικασία. Είσαι έμπειρος ποδοσφαιριστής, έχεις παίξει σε πολύ μεγάλες ομάδες σε υψηλότερο επίπεδο. Θέλω να μου πεις από την εμπειρία σου πώς έζησες εσύ αυτά τα παιχνίδια εκτός έδρας με τον κόσμο δίπλα, παιχνίδια τα οποία κρίθηκαν στις λεπτομέρειες.

Ν.Α.

Κοιτάξτε να δείτε, δεν ήταν τίποτα εύκολο. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι υπήρχε συνοχή μέσα στα αποδυτήρια, από τους παίκτες, τον προπονητή και τη διοίκηση. Ήμασταν όλοι ένα. Βγάζαμε το 101% των δυνατοτήτων μας. Ο στόχος ήταν να δώσουμε ό,τι καλύτερο μπορεί ο καθένας για τον εαυτό του και για τον διπλανό του. Και είναι γεγονός —δεν περιαυτολογώ— υπήρχαν στιγμές στον αγωνιστικό χώρο που έπρεπε να τα δώσεις όλα. Αν δείτε, για παράδειγμα, στο παιχνίδι με τον Πύργο, πέφτανε τρία άτομα για τάκλιν. Δεν υπήρχε «επόμενη ημέρα»· παίζαμε σαν να ήταν η τελευταία μέρα της ζωής μας, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Ήταν παιχνίδια σημαντικά με μεγάλες ομάδες, ακριβώς όπως είπατε. Ήταν πολύ ωραίο συναίσθημα.

Δ.Π.

Ακόμα και στην Πετρούπολη.

Ν.Α.

Ακριβώς, αυτό ήθελα να πω. Ακόμα και στην Πετρούπολη, ακόμα και στον Εθνικό, όσοι μπορούσαν και ήρθαν, όλοι μαζί συνέβαλαν ώστε να φτάσει η ομάδα σε αυτή την επιτυχία. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν να την υποτιμήσει, γιατί εμείς οι ποδοσφαιριστές ξέρουμε πολύ καλά ότι ήταν όλοι δίπλα μας: διοίκηση, κόσμος, εσείς, όλοι ήταν μαζί με την ομάδα. Γίναμε, θα έλεγα, μια όμορφη παρέα όλοι μαζί.

Δ.Π.

Στα μπαράζ ανόδου είχαμε γίνει όλοι μια παρέα. Ένα απίστευτο συναίσθημα, το οποίο είναι πολύ δυνατό για να μπορεί κάποιος να πει «το βάζω στην άκρη». Ήταν ένας οργανισμός, μια γροθιά θα έλεγα.

Ν.Α.

Είναι ακριβώς όπως τα λέτε. Μέσα από την παρέα, τη φιλία και αυτή την παρεΐστικη διαδικασία ξεκινάει κάτι πολύ όμορφο. Εμείς, μέσα από αυτές τις δυσκολίες, είχαμε κρατήσει τη συνοχή στα αποδυτήρια, ειδικά τον τελευταίο καιρό όταν αρχίσαμε να γνωριζόμαστε καλύτερα. Το ποδόσφαιρο έχει να κάνει με 22-25 διαφορετικούς ποδοσφαιριστές, τους διοικούντες και έναν προπονητή. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα όλο αυτό έδεσε, βγήκε προς τα έξω και φάνηκε αυτή η εικόνα: ότι ήμασταν μια παρέα, γίναμε ένα στο τέλος, όλοι μαζί για τον συγκεκριμένο στόχο, να βγει η ομάδα στη Β’ Εθνική. Και το πετύχαμε.

Δ.Π.

Η ομάδα κυρίως στα μπαράζ ήταν ώριμη ποδοσφαιρικά

Ν.Α.

Να πω και κάτι πάνω σε αυτό. Μπορεί κάποιος φίλαθλος να ερχόταν και να έλεγε «η ομάδα σήμερα δεν έπαιξε καλά». Να ξέρετε ότι κάποια παιχνίδια, στην προκειμένη περίπτωση των μπαράζ και των play-off, είχαν συγκεκριμένη σημασία. Δεν σε έπαιρνε να ρισκάρεις περισσότερο. Ήταν παιχνίδια στρατηγικής που έπρεπε να τα «κλειδώσεις» με την εμπειρία και τη διαχείριση του χρόνου για να πετύχεις αυτό που έχεις αυτή τη στιγμή. Τώρα εξελίσσεται κάτι διαφορετικό, είσαι πιο άνετος. Πέρασες αυτή την πίεση και τη δυσκολία, γιατί μην ξεχνάμε ότι μας πολεμούσαν· έβλεπες ότι ήμασταν απέναντι σε πολλά. Και αυτό είναι το κυριότερο: η ομάδα κέρδισε με το σπαθί της όλα όσα κέρδισε, με την ψυχραιμία και την ωριμότητά της. Εγώ έβλεπα μια ομάδα στα μπαράζ η οποία είχε ωριμότητα σε μεγάλα, εκτός έδρας παιχνίδια, όπου παιζόντουσαν πολλά. Η νίκη μέσα στον Εθνικό ήταν κάτι το απίστευτο. Η νίκη εδώ με τον Εθνικό, μια ιστορική ομάδα. Απέναντι σε μεγάλες ομάδες, όπως ο Πύργος, δείξαμε απίστευτη ωριμότητα.— Και ξέρετε τι γίνεται, κύριε Πέττα; Η ομάδα μας δεν είχε καλή εικόνα μόνο σε ένα παιχνίδι, όπως στο τελευταίο με τον Εθνικό στην έδρα μας. Η ομάδα μας άξιζε σε όλα τα παιχνίδια. Δεν θέλω να φανώ υπερβολικός, πραγματικά σας μιλάω, η ομάδα μας άξιζε σε όλα τα παιχνίδια να είναι νικήτρια.

Δ.Π.

Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι τώρα, πες μου με το χέρι στην καρδιά: ποιο παιχνίδι ήταν αυτό που το θυμάσαι πάρα πολύ έντονα και το έχεις ζήσει πιο έντονα από όλα?

Ν.Α.

Τα μπαράζ, θα έλεγα τα μπαράζ. Τώρα πραγματικά, θα σου το πω, όλα τα παιχνίδια στα μπαράζ —δεν σου κάνω πλάκα— πριν το παιχνίδι δεν μπορούσα να φάω. Τα έβλεπα όλα με την ίδια σημασία. Δεν μπορώ να πω ότι μου έχει μείνει κάτι συγκεκριμένο. Το πιο αγχωτικό μου παιχνίδι; Τι είναι το άγχος; Από την άποψη του άγχους, όχι του φόβου, αλλά του άγχους της αγωνίας, ήταν το παιχνίδι μέσα στο Αίγιο, όπου πηγαίναμε για δύο αποτελέσματα. Γιατί πέρυσι στην Καλαμάτα πηγαίναμε πάλι για δύο αποτελέσματα και μας έβαλε γκολ η Κηφισιά στο 93′ και δεν πήραμε την άνοδο. Καμιά φορά, όταν πηγαίνεις για δύο αποτελέσματα, δεν είναι καλό. Και εγώ είχα ένα άγχος αγωνίας να πετύχει η ομάδα, να φύγει από αυτό το παιχνίδι. Εκεί είχα τη μεγαλύτερη αγωνία.

Δ.Π.

Πες μου, ποιο γκολ πανηγύρισες πιο έντονα; Γιατί ο κόσμος εδώ ρωτάει: «Ρώτησέ τον για τα γκολ που έβαλε».

Ν.Α.

Γενικά από όλα τα γκολ; Μέσα στο Αίγιο και με τον Εθνικό. Αυτά τα δύο τέρματα ήταν πολύ ωραία γκολ και ήταν με το άλλο μου πόδι, όχι με το καλό μου, να το θέσω έτσι. Και τα δύο με το αριστερό.

Δ.Π.

Πές μου για τα δικά σου συναισθήματα

Ν.Α.

Ξέρετε κύριε Πέττα —και πραγματικά θα σας το πω αυτό επειδή μιλάω πολύ με το συναίσθημα σαν άνθρωπος— ότι είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που οι άνθρωποι που έτρεχαν για την ομάδα… Το λέω γιατί κάποιοι άλλοι παίκτες μπορεί να το σκέφτονται, απλά είναι πιο μικροί σε ηλικία. Χαίρομαι που έχουν χαρεί οι άνθρωποι που έτρεχαν για την ομάδα, εσείς, ο κόσμος και οι συμπαίκτες μου. Δηλαδή κάναμε έναν κόσμο να χαίρεται, μια διοίκηση χαρούμενη. Δώσαμε χαρά στον φίλαθλο κόσμο της Ζακύνθου να ζήσει μια όμορφη στιγμή και να ανεβάσουμε την ομάδα στη Β’ Εθνική μέσα από μια διαδικασία καθαρά αγωνιστική. Τίποτα άλλο, μόνο αγωνιστικά. Δηλαδή, όχι από κανένα «παράθυρο», όπως ακουγόταν παλιά ότι η ομάδα ανέβαινε με κάποιον άλλον τρόπο —που δεν θα πω ότι ήταν κάτι αρνητικό, ήταν κάτι που γινόταν για το καλό της ομάδας. Είναι η πρώτη φορά που η ομάδα πήρε την άνοδο αγωνιστικά, με τον τρόπο που την πήρε. Και επειδή ο κόσμος αναγκαστικά το ζούσε συναισθηματικά και αγωνιστικά, εμείς τους το δώσαμε στο τέλος.

Δ.Π.

Μίλησε μας για τα επόμενα όνειρα

Ν.Α.

Κρατήστε την κουβέντα που σας λέω: επειδή εγώ είμαι εγωιστής και μου αρέσει να στοχεύω ψηλά, η ομάδα μας φέτος, πρώτα ο Θεός —θέλω να κρατάω μικρό καλάθι, αλλά να το θυμάσαι— θα είναι από τις εκπλήξεις του πρωταθλήματος. Θα είναι ανταγωνιστική. Πιστεύω δεν θα πάμε με κατεβασμένα χέρια απλά για να συμμετάσχουμε. Είναι δεδομένο αυτό, επειδή έχω αγωνιστεί σε υψηλότερο επίπεδο. Και αυτός είναι ο λόγος που έμεινα στην ομάδα, γιατί οι άνθρωποι έχουν θέσει υψηλά τον στόχο για κάτι πολύ ανταγωνιστικό.

Δ.Π.

Λοιπόν, θα ήθελα να σε ρωτήσω σε αυτό το σημείο πώς πήρες αυτή την απόφαση. Διότι όταν τελείωσε η διαδικασία, ή μάλλον πριν τελειώσει, σε μια κουβέντα που κάναμε, είχες πει ότι είναι δύσκολο να συνεχίσεις σε υψηλότερο επίπεδο. Πώς πείστηκες να ανανεώσεις με την ομάδα;

Ν.Α.

Εμπιστεύτηκα τη διοίκηση, εμπιστεύτηκα τον κόσμο και θεωρώ ότι εμπιστεύτηκα πάνω από όλα το ίδιο το περιβάλλον εδώ στο νησί. Μου αρέσει να εισπράττω την αναγνώριση του κόσμου, επειδή τους τη δίνω και εγώ. Μου άρεσε που ο κόσμος πραγματικά με αγκάλιασε. Ο κόσμος του νησιού, η διοίκηση, οι συμπαίκτες μου όλοι. Θα σας πω ότι είμαι άνθρωπος πολύ συναισθηματικός και η αλήθεια είναι ότι έχω δεθεί με την ομάδα. Με όλους τους ανθρώπους στη διοίκηση έχω εξαιρετική σχέση, αλλά υπάρχουν δύο άνθρωποι που πραγματικά τους έχω πολύ διαφορετικά μέσα μου: ο Σάκης ο Μίλος και ο Αλέξης Θανάσης. Επίσης, μέτρησε η διαπίστωση από μια κουβέντα που είχαμε με τον κύριο Κορονιό, ότι έθεσε υψηλά τον πήχη για τη νέα χρονιά, όπως και οι υπόλοιποι. Έθεσε κάτι πολύ ανταγωνιστικό, κάτι πάρα πολύ όμορφο. Μου αρέσει εκεί στο νησί. Εντάξει, έχω κάποια θέματα λόγω οικογένειας, αλλά τα βρήκαμε. Προχωράμε, είμαστε καλά.

Δ.Π.

Ποια είναι η άποψη σου για τον άνθρωπο που οδήγησε την ομάδα στην κορυφή τον προπονητή Γιάννη Αποστολίδη;

Ν.Α.

Έχω έναν προπονητή ο οποίος είναι πρώτα άνθρωπος και μετά προπονητής. Λειτουργεί ανθρώπινα σε καταστάσεις όπου μπορεί να είσαι ευάλωτος. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Μπορεί να σου πει: «Νίκο, θες να πας να δεις την οικογένειά σου; Πάρε δύο μέρες, ρε παιδί μου». Και δεν είναι κακό που το τονίζω. Είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί μέσα από μια τέτοια προσέγγιση να κάνει πιο δυνατή την ομάδα του και να κερδίσει τον παίκτη. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο που έχει η ομάδα μας αυτή τη στιγμή. Είναι ένας άνθρωπος που λειτουργεί πάρα πολύ σωστά. Σαν έμπειρος παίκτης το βλέπω και το εισπράττω. Πραγματικά έχω αγαπήσει το νησί, ο κόσμος με αγαπάει, δέθηκα και θέλω να συνεχίσω να κάνω το καλύτερο που μπορώ για αυτούς τους ανθρώπους.

Δ.Π.

Και από ό,τι διαβάζω εδώ πέρα, τρία χρόνια ανανέωση; Όχι ένα, όχι δύο, αλλά τρία;

Ν.Α.

Ναι, έχουμε πει ότι κάπως έτσι θα είναι τα πράγματα. Αναμένεται να κατέβω στο νησί και να τα οριστικοποιήσουμε όπως πρέπει.

Δ.Π.

Λοιπόν, τώρα ξεκουράζεσαι ή δουλεύεις; Από ό,τι βλέπω σε κάποια βίντεο, εργάζεσαι σκληρά εκεί.

Ν.Α.

Κοιτάξτε να δείτε, η αλήθεια είναι ότι έχω μια περιουσία με ελιές και επειδή πρέπει να ποτιστούν και να κλαδευτούν για να έχουμε παραγωγή τον χειμώνα, ό,τι μπορώ κάνω. Συνδυαστικά όμως, επειδή σας είπα ότι ο στόχος μου δεν είναι να τερματίσει η ομάδα έκτη ή έβδομη, δουλεύω πάρα πολύ. Κάνω προπόνηση για να τερματίσει η Ζάκυνθος όσο πιο ψηλά γίνεται και να φέρω περισσότερο κόσμο στο γήπεδο, να αναγνωρίσει την προσπάθεια της προετοιμασίας.

Δ.Π.

Νίκο, εσύ κάνεις ήδη προετοιμασία. Δεν είσαι σε κάποια παραλία, ούτε ξεκουράζεσαι. Κάνεις ήδη σκληρή προετοιμασία.

Ν.Α.

Ακριβώς. Επίσης, εύχομαι ό,τι καλύτερο για το γηπεδικό κομμάτι, να φτιαχτεί, γιατί πραγματικά αξίζει η ομάδα να έχει ένα «σπίτι» που να προσφέρει στον φίλαθλο κόσμο —και στον κόσμο της αντίπαλης ομάδας— μια υγιή εικόνα.

Δ.Π.

Ένα τελευταίο σχόλιο για την ενιαία πλέον Super League 2 με τις 16 ομάδες, όλες ιστορικές. Έχεις αγωνιστεί σε μεγάλες ομάδες.

Ν.Α.

Το έχω ξαναπαίξει αυτό το πρωτάθλημα. Θα είναι ένα πάρα πολύ όμορφο, δύσκολο και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα το φετινό. Θα έχεις να κάνεις με πολύ καλές και ιστορικές ομάδες. Θα βγει κάτι πολύ όμορφο προς τα έξω και το περιμένουμε πώς και πώς.

Δ.Π.

Λοιπόν, θα χαρώ πάρα πολύ να τα πούμε και από κοντά.

Ν.Α.

Εννοείται. Χάρηκα πάρα πολύ, σας ευχαριστώ και ευχαριστώ όλο τον κόσμο του νησιού. Εύχομαι όσο το δυνατόν περισσότεροι να είναι στο πλευρό μας.